บทที่ 28 รอคอย

น้ำเสียงทรงอำนาจของ ‘คุณหญิงชฎาธาร’ เอ่ยขัดขึ้นมาทันควัน ไม่เปิดโอกาสให้ลูกชายได้ก้าวขาออกจากห้องแม้แต่ก้าวเดียว สายตาของผู้เป็นมารดาทอดมองปลายฟ้าด้วยความเอ็นดูผิดกับตอนเอ่ยถึงลูกสะใภ้อย่างเห็นได้ชัด คำพูดนั้นไม่ได้อยู่ในรูปของคำขอร้อง หากแต่เป็น ‘คำสั่ง’ เด็ดขาดตามประสาคนเคยชินกับการบงการชีวิตผู้อื...